ASTRONOMIYA VA MATEMATIKA SOHASIDA SAMARQANDLIK OLIMLARNING OʻRNI (IX-XII ASRLAR)
DOI:
https://doi.org/10.47390/SPR1342V6SI3Y2026N05Ключевые слова:
Samarqand, astronomiya, matematika, IX–XII asrlar, ilmiy maktab, allomalar, Oʻrta Osiyo Renessansi.Аннотация
Ushbu maqolada IX–XII asrlarda Samarqandda astronomiya va matematikaning rivojlanishi, ushbu ilmiy maktab vakillarining ilm-fan taraqqiyotiga qoʻshgan hissasi tahlil qilinadi. Oʻrta Osiyo Renessansi davrida Samarqandda shakllangan ilmiy muhit, allomalarning matematik va astronomik tadqiqotlari, shuningdek, ularning ilmiy merosining keyingi davrlarga taʼsiri yoritiladi.
Библиографические ссылки
1. Al-Biruniy, Abu Rayhon. Qadimgi xalqlardan qolgan yodgorliklar. – Toshkent: Fan, 1968. – 488 b.
2. Al-Fargʻoniy, Ahmad. Samoviy jismlar harakati va astronomiya ilmining umumiy qoidalari haqida kitob. – Toshkent: Fan, 1998. – 128 b.
3. Al-Xorazmiy, Muhammad ibn Muso. Algebra va al-muqobala haqida risola. – Toshkent: Fan, 1983. – 95 b.
4. Berggren J. L. Episodes in the Mathematics of Medieval Islam. – New York: Springer, 1986. – 300 p.
5. Hogendijk J. P. Islamic Mathematics and Trigonometry. – Leiden: Brill, 1985. – 215 p.
6. Kennedy E. S. A Survey of Islamic Astronomical Tables. – Philadelphia: American Philosophical Society, 1956. – 210 p.
7. King D. A. Islamic Astronomical Instruments. – London: Variorum Reprints, 1995. – 350 p.
8. Saliba G. A History of Arabic Astronomy: Planetary Theories During the Golden Age of Islam. – New York: New York University Press, 1994. – 355 p.
9. Sayili A. The Observatory in Islam and Its Place in the General History of the Observatory. – Ankara: Turkish Historical Society Press, 1960. – 305 p.
10. Sezgin F. Geschichte des arabischen Schrifttums. Band V: Mathematik. – Leiden: Brill, 1974. – 420 p.
11. Ahmedov B. Oʻrta Osiyo olimlari va ularning jahon ilm-faniga qoʻshgan hissasi. – Toshkent: Fan, 1992. – 210 b.
12. Rahmonov A. Oʻrta asrlarda Movarounnahr ilm-fani tarixi. – Toshkent: Oʻzbekiston, 2003. – 256 b
